Pedagoogle

Home » Hulpverlening (Pagina 2)

Categorie archief: Hulpverlening

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Blog statistieken

  • 96.369 hits

Translate this blog

Kinderen in de knel: orthopedagogen helpen wel

‘It takes a village to raise a child.’ En een apotheek. Het medicaliseren van gedrag neemt zorgwekkende vormen aan. En houdt niet toevallig gelijke tred met de explosieve toename van psychiatrische classificaties van gedrag als ADHD en ASS. En daar kan depressie aan toegevoegd worden. Op het Depressiegala maakte minister Schippers bekend 10 miljoen uit te trekken voor onderzoek naar vroegsignalering van depressie onder jongeren.

Terwijl het aantal jongeren dat zogeheten ‘antidepressiva’ krijgt voorgeschreven sinds 2007 met 40% is gestegen. De stroming is sterk; om probleemgedrag onder een neurobiologisch vergrootglas te leggen past bij de tijdgeest waarin hersenonderzoek een dominant mensbeeld vertegenwoordigt. Maar dreigen kinderen en jongeren hier niet het slachtoffer te worden van een neurobiologische bewustzijnsvernauwing als het gaat om hulp bij opgroeien en opvoeden? En waar is de orthopedagoog?

 

Pillen (meer…)

Diagnosedrift rem op ontwikkeling kinderen

Boekje open

Hoe ga ik open als een boek?
Ik wil mezelf eens lezen,
Bladeren en kijken
Hoeveel pagina’s ik tel.
Of ik een sprookje ben
Of meer een studieboek.
Zou ik mij kopen?
Lenen bij de bieb?
Alleen stiekem lezen
Hoe ik afloop en zachtjes
terugzetten in de kast?

Ted van Lieshout

 

Een nieuw geluid in de spreekkamer: ouders vragen hun kind te on-diagnosticeren. Te midden van de oplaaiende discussies over labeldiagnostiek, diagnose-inflatie en psychomedicalisering bij kinderen trekken deze ouders hun eigen conclusies.

Bijna 3% van de kinderen tussen 4-12 jaar heeft volgens de ouders autisme of een aan autisme verwante stoornis, zo meldde het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) onlangs op basis van de Gezondheidsenquête 2011/2013. Op 11-jarige leeftijd heeft volgens de ouders zelfs een op de twaalf jongens en een op de twintig meisjes (respectieAutism by the numbersvelijk 8,2% en 4,9%) autisme of een aan autisme verwante stoornis als Syndroom van Asperger of PDD-NOS. Alarmerende cijfers: autisme onder kinderen neemt epidemische vormen aan. Of is er iets anders aan de hand?` (meer…)

Transformatie jeugdzorg: dreiging van papieren tijgers en beunhazen

Nog 222 dagen te gaan … Badend in het zweet schiet de wethouder jeugdzorg in het holst van de nacht overeind. Certainty of death, small chance of succes – What are we waiting for? spookt het door zijn hoofd. Voor Gimli en de zijnen liep het goed af in LOTR, maar daarvan is de wethouder in dit geval nog allerminst overtuigd. De alarmerende kop  ‘Jeugdzorg dreigt puinhoop te worden’  in het Brabants Dagblad de dag ervoor had ook in zijn regionale krant kunnen staan. Nog even en de gemeente is verantwoordelijk voor alle jeugdhulp;  de vertienvoudiging van het aantal klachten over jeugdzorg door kinderen, ouders, docenten en hulpverleners in het laatste decennium is ook niet bepaald bevorderlijk voor zijn nachtrust.

De wethouder is echter niet de enige die slecht slaapt. ‘Mishandelde kinderen en risicogroepen zijn nog onvoldoende in beeld bij gemeenten’ waarschuwt Kinderombudsman Marc Dullaert deze week. Op dit moment zijn gemeenten alleen verantwoordelijk voor de preventie van kindermishandeling. Vanaf 1 januari 2015 worden gemeenten in het kader van de stelselwijziging jeugd volledig verantwoordelijk voor alle jeugdhulp, en dus ook voor het onderzoeken van mogelijke situaties van kindermishandeling en voor de hulp aan ouders en mishandelde kinderen.

Driekwart van de gemeentes heeft nu beleid op papier staan. Maar ouders en kinderen worden in onvoldoende mate bereikt. Onvoldoende zicht op wat er zich achter de voordeur afspeelt en onvoldoende monitoring van de inzet en effecten van preventieprogramma’s maakt van dit beleid vooralsnog een papieren tijger, zo luidt de conclusie van de Kinderombudsman.

 

het-klokhuis-over-kindermishandeling

(meer…)

Gedichten als balsem voor de kinderziel

Een beeld zegt meer dan duizend woorden. Maar andersom kunnen ook weinig woorden een krachtig beeld oproepen. Ooit werd het gezelschap van de bard en de skald hogelijk gewaardeerd bij het kampvuur of waren deze woordkunstenaars – zeker in de donkere wintermaanden – graag geziene gasten in de great hall van het lokale stamhoofd. Vandaag de dag kunnen dichters op minder gastvrijheid rekenen. Tijd voor eerherstel.

Naast het leesplezier kunnen de krachtige beelden die poëzie oproept balsem voor de ziel zijn. Ook voor kinderen. Gedichten zijn niet terug te vinden in de database Bewezen Effectieve Interventies van het NJI … maar gedichten kunnen een geestverruimende werking hebben. Gedichten kunnen kinderen (en volwassenen) op inspirerende, waardevolle gedachten brengen. En ze zijn na enig zoeken gewoon te vinden in de bibliotheek om de hoek …

(meer…)

Elk kind een etiket?

Waarom praten we over kinderen zo vaak in termen van leerproblemen en gedragsproblemen? Ons taalgebruik is doordrenkt van dit deficit-denken: een kind dat niet oplet heeft ADHD, een kind dat zichzelf niet zo goed kan verkopen heeft autisme, en een kind dat zenuwachtig is voor een toets heeft faalangst. Maar niet elk probleem is een stoornis, en niet elke vorm van lastig gedrag behoeft medicatie. Dat wordt pijnlijk duidelijk in de Holland Doc-documentaire De echte jongens film van Katinka de Maar.

Eigenzinnig

De rode draad in de film is de ontwikkeling van de zoon van de filmmaakster. Op de leeftijd van vijf jaar wordt hij geobserveerd in de klas omdat juf hem dan te druk vindt. De conclusie luidt dat hij eigenzinnig gedrag vertoont en een lage frustratietolerantie (5 jaar oud!) en meer aandacht vraagt dan deze juf kan geven. Dat is het begin van een groeiende stapel papierwerk die vanaf dat moment voor de jongen uit snelt naar de volgende leerkracht. Uiteindelijk raadt school onderzoek door een kinderpsycholoog aan en als deze het vermoeden ADHD uit, is het voor de school meteen kristalhelder dat ze hem ‘niet kunnen bieden kunnen wat hij nodig heeft’. Een tocht door het speciaal onderwijs volgt waarbij de diagnose ADHD wordt vervangen door een ander label, ADD, en hij dyslectisch blijkt. De mooiste dag van zijn jonge leven breekt aan als hij – inmiddels 18 – zijn schooltas aan de wilgen mag hangen.

 

ADHD_2

(meer…)