Pedagoogle

Home » Posts tagged 'Diagnose'

Tagarchief: Diagnose

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Blog statistieken

  • 64.891 hits

Translate this blog

Ongeloof na onzorgvuldige diagnose

OPINIE | Veel kinderen hebben de laatste decennia een DSM-classificatie ADHD gekregen, een psychiatrische stoornis. Zo’n psychiatrische diagnose krijgt een kind niet zomaar. Tenminste dat mag je hopen.

Tussen 2003 en 2013 is het aantal kinderen dat ADHD-medicatie voorgeschreven kreeg verviervoudigd, ofwel bijna 4,5% van de kinderen tussen de 4 en 18 jaar. Pas na een kritisch rapport van de Gezondheidsraad in 2014 nam dit aantal af. Een onderzoek naar deze explosieve  toename van Ritalin-gebruik is dus een prima idee.

Hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie Pieter Hoekstra en anderen hebben namens kennisinstituut ZonMW 500 dossiers (uit 2008 en 2012) van kinderen met de classificatie ADHD bestudeerd. De conclusies van dit onderzoek, die begin april naar buiten kwamen, zijn ronduit schokkend. In vrijwel alle gevallen is niet gewerkt conform de richtlijnen. En is kinderen op basis van een in veel gevallen onzorgvuldig gestelde diagnose methylfenidaat (‘Ritalin’) voorgeschreven.

Slechts in 4 % van de gevallen is een oudertraining aangeboden.‘ Foto Roos Koole/ANP (via Brabants Dagblad)

(meer…)

Het gelabelde kind

Interview in het Noordhollands Dagblad, 11 maart 2020

We schieten door met het problematiseren van moeilijkheden waar kinderen tegenaan kunnen lopen in hun ontwikkeling, vindt orthopedagoog Hans Koppies.


Dyslexie, ADHD, een stoornis ’in het autistisch spectrum’, hoogbegaafd, hoogsensitief, dyscalculie: we hangen het kind vol met labels. Hoor je er nog wel bij als je niet ’iets’ hebt?

Het gaat direct al fout met het label zelf, betoogt orthopedagoog en publicist Hans Koppies. ,,Het labelen van kinderen is een probleem geworden. We zijn steeds meer gaan kijken: wat is er mis met dit kind? Terwijl er vanuit de orthopedagogiek gekeken wordt naar: wat heeft dit kind nodig?’’

Of zo zou het horen te zijn, want Koppies meldt ook over zijn vakgenoten: ,,Zelfs pedagogische wetenschappers zijn in die richting opgeschoven. We hebben een wildgroei aan labels gekregen. Het zijn containerbegrippen geworden.’’

Foto Het gelabelde kind
Noordhollands Dagblad FIT zorgspecial – Foto: Cheryl Holt
(meer…)

Jeugdhulp in school: (g)een goed idee!

Moeten jeugdhulp en onderwijs inniger samenwerken? De rijksoverheid stelt dat scholen voor de jeugdhulp onmisbare partners zijn en een laagdrempelige plek om hulp te bieden. In Pijnacker-Nootdorp zijn beleidsmedewerkers van de gemeente inmiddels aanmerkelijk sceptischer. Sinds hulpverleners daar spreekuren op scholen houden is er een ongekende groei van vooral ambulante jeugd-ggz. Wat blijkt? Tijdens het spreekuur op school krijgen ouders meteen een diagnose mee en het advies hulp te zoeken.

Hoe kan het dat, terwijl de Nederlandse jeugd behoort tot de gelukkigste ter wereld, de vraag om jeugdhulp almaar toeneemt? Inmiddels zou één op de vijf kinderen professionele hulp nodig hebben bij gezond en veilig opgroeien. Leiden hulpverleners/gedragswetenschappers in school tot onnodig problematiseren?

Hans Koppies vroeg een reactie aan pedagoog Jo Hermanns, ontwikkelings-/onderwijspsycholoog Wim Van den Broeck  en neuropsycholoog Jelle Jolles op  de stelling: Jeugdhulp in school: (g)een goed idee!

 

Illustratie De Pedagoog Jan Dirk Barreveld

Illustratie: Jan Dirk Barreveld

(meer…)

Docent schiet niets op met jeugdhulp

De jeugdhulp barst uit zijn voegen, passend onderwijs wringt. Er zijn veel knelpunten bij onderwijs aan zorgleerlingen, stelde een morrende Tweede Kamer vast, en onmiddellijk klonk de roep om meer geld, meer specialisten in jeugdhulp en onderwijs. Een onvervalste cirkelredenering. Echte oplossingen voor passend onderwijs en een almaar uitdijende jeugdhulp blijven daardoor buiten beeld.

Als het niet goed gaat met een kind op school – of een leerkracht weet niet hoe het verder moet met het kind – is het gewoon geworden te vragen om kinderpsychiatrisch onderzoek. Kinderpsychiaters zagen hun spreekkamers de laatste decennia vollopen. Te veel kinderen keerden terug met een psychiatrische diagnose; anno 2018 zijn ADHD en autisme niet weg te denken uit de klas. En dan is diezelfde leerkracht opnieuw onmachtig, maar nu vanwege al die kinderen met ADHD en autisme in de klas die een speciale aanpak van de leerkracht verlangen. En daardoor is de werkdruk te hoog. En faalt passend onderwijs. En zijn er (nog) meer psychologen nodig.

 

Foto opiniestuk Trouw

 

Scholen, leerkrachten en leerlingen staan onder hoge druk, met een ‘tegenvallend’ schooladvies als zwaard van Damocles. Onderzoeken laten zien dat bij kinderen met een psychiatrische diagnose de eerste signalen zich veelal voordeden op school. En dat is op zijn zachtst gezegd opvallend. Mede door de perverse prikkel  van een bekostigingssystematiek die psychiatrische classificatie als voorwaarde stelde voor geld en hulp,  is de wat-is-er-mis-met-dit-kind-benadering leidend geworden. Omdat scholen aangemoedigd werden om intensief samen te werken met jeugdhulp is deze benadering ook in het onderwijs mainstream geworden. (meer…)

Kind van de rekening of pedagogische revival

Opvoeden brengt soms lastige vragen met zich mee. Grootbrengen door kleinhouden? iPad-school of openbare basisschool om de hoek? Op verzoek van school kinderpsychiatrisch onderzoek of toch eerst langs de POH-jeugd?

Niet zelden is de meest gestelde vraag door hulpverleners, leerkrachten, zorgverzekeraars (en ouders) bij problemen met opgroeien en opvoeden ,,Wat is er mis met dit kind?” De laatste decennia gaven dan ook een explosieve toename te zien van het aantal kinderen met psychiatrische classificaties als onder meer ADHD en autisme. Het herdefiniëren van problemen bij opgroeien en opvoeden als psychopathologie van het kind is een zorgelijke trend.

 

NVO

 

Geboortemaandeffect

Onderzoek heeft bijvoorbeeld een geboortemaandeffect laten zien voor ADHD: in de eerste jaren van de basisschool hebben de jongste kinderen twee keer zo veel kans om ADHD-medicatie te krijgen in vergelijking met hun oudste klasgenoten. Onvoldoende onderscheid kunnen maken tussen normale (rijping) en afwijkende ontwikkeling heeft verregaande consequenties voor het kind. (meer…)

Je bent jong en depressief, of gewoon neerslachtig?

Het Depressiegala richtte zich dit jaar specifiek op jongeren, want ‘tienduizenden jongeren vinden of krijgen nu nog niet de zorg die ze nodig hebben’ aldus de website. Schrikbarende cijfers. Met één klik kom je te weten dat 1 op de 5 jongeren tussen 13 en 17 jaar last heeft gehad van depressieve gevoelens.* Organisator de Mental Health Foundation concludeert zelfs op basis van een Facebook-enquête (!) dat 56% van de jongeren tussen de 12-19 jaar depressieve periodes doormaakt. Is er sprake van een depressie-epidemie onder jongeren?

Daar lijkt het niet op. Het gaat de Nederlandse jeugd ‘op alle fronten erg goed’ aldus de Landelijke Jeugdmonitor 2016 van het CBS. Negen op de tien 12-25 jarigen zijn tevreden met hun leven, het meest met hun vriendenkring, woning en … psychische gezondheid.  En toch zouden alarmerend veel jongeren last hebben van ‘depressieve’ gevoelens en  ‘depressieve’  periodes? Je kunt je afvragen waarom de taal van depressie – een psychiatrische benadering – gebruikt wordt voor het gevoelsleven van jongeren. Alsof een grote groep jongeren één stap verwijderd is van een depressieve stoornis.

 

jongere

Foto:  Landelijke campagne Rijksoverheid Omgaan met depressie

(meer…)

Diagnosedrift rem op ontwikkeling kinderen

Boekje open

Hoe ga ik open als een boek?
Ik wil mezelf eens lezen,
Bladeren en kijken
Hoeveel pagina’s ik tel.
Of ik een sprookje ben
Of meer een studieboek.
Zou ik mij kopen?
Lenen bij de bieb?
Alleen stiekem lezen
Hoe ik afloop en zachtjes
terugzetten in de kast?

Ted van Lieshout

 

Een nieuw geluid in de spreekkamer: ouders vragen hun kind te on-diagnosticeren. Te midden van de oplaaiende discussies over labeldiagnostiek, diagnose-inflatie en psychomedicalisering bij kinderen trekken deze ouders hun eigen conclusies.

Bijna 3% van de kinderen tussen 4-12 jaar heeft volgens de ouders autisme of een aan autisme verwante stoornis, zo meldde het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) onlangs op basis van de Gezondheidsenquête 2011/2013. Op 11-jarige leeftijd heeft volgens de ouders zelfs een op de twaalf jongens en een op de twintig meisjes (respectieAutism by the numbersvelijk 8,2% en 4,9%) autisme of een aan autisme verwante stoornis als Syndroom van Asperger of PDD-NOS. Alarmerende cijfers: autisme onder kinderen neemt epidemische vormen aan. Of is er iets anders aan de hand?` (meer…)

Toetshysterie

Een 3-jarige peuter zit – duidelijk onder de indruk – tegenover een vrouw met een hoofddoek. Ze wijst naar een plaatje in een boekje dat voor hem op tafel ligt. ”Kijk”, zegt ze, ”Een jongetje. Zijn haren worden geknipt. Hij is bij de ….?” Bedremmeld kijkt het mannetje de leidster van een Amsterdamse voorschool aan.”Nou, wie knipt de haren?” Na lang aarzelen antwoordt het ventje benepen: ”Pappa”. Fout antwoord natuurlijk, en zo daalde zijn score op de peuter-citotoets, want daar hebben we het over. Dit fragment was te zien in een uitzending van Brandpunt getiteld De terreur van de kleutertoets waarin de onzin van toetsen op jonge leeftijd werd belicht.

 

Terreur van de kleutertoets

 

De toegenomen prestatiedruk in de (kleuter)klas zorgt voor schadelijke effecten zegt Sieneke Goorhuis-Brouwer, lector Early Childhood aan de Stenden Hogeschool. ‘Als kinderen iets niet snappen, dan haken ze af. Ze stellen zich buiten de communicatie en het gevolg daarvan is dat ze gelabeld worden omdat ze niet doen wat juf eigenlijk van ze verwacht’. Goorhuis-Brouwer geeft een voorbeeld van een jongetje dat werd aangemeld met een vermoeden van een aan-autisme-verwante-contactstoornis (ASS): ‘Omdat hij zich afsloot van de juf, die dingen vroeg die niet pasten bij zijn beleving’. De diagnose, tot grote opluchting van de ouders: ‘Schat van een kind, niks mis mee’. (meer…)